Elementy łączące lub składowe systemu chroniącego przed upadkiem. Linką bezpieczeństwa może być lina wykonana z włókien syntetycznych, lina metalowa, taśma lub łańcuch.
UWAGA: linka bez amortyzatora nie może być stosowana jako system zatrzymujący upadek.

Its objective is to develop test methods and requirements in the form of standards defining the technical specifications of products. Some of them, mostly requirements standards, are harmonised with EU Regulation 2016/425. Compliance with these harmonised standards gives an assurance of compliance with the requirements of EU Regulation 2016/425

OCHRONA PRZED CZYNNIKAMI GORĄCYMI I PŁOMIENIEM

Norma określa wymagania w zakresie odporności materiałów oraz odzieży ochronnej na czynniki
gorące i płomienie. Ma zastosowanie w stosunku do artykułów odzieżowych wyprodukowanych
z elastycznych materiałów, przeznaczonych do ochrony ciała ludzkiego, za wyjątkiem dłoni, przed
czynnikami gorącymi i/lub płomieniem.

Przeprowadza się następujące badania:

MAIVE2
	EN ISO 11612
	A1 A2 B1 C1 E3 F1

ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CHŁODEM

Norma określa wymagania i metody szczegółowych badań dotyczące pojedynczych wyrobów
odzieżowych (kamizelki, kurtki, płaszcze, spodnie) chroniących ciało przed wychłodzeniem w
środowisku o obniżonej temperaturze.

Odzież przeznaczona do użytkowana w umiarkowanie niskiej temperaturze (-5°C i powyżej) w celu
zapewnienia ochrony przed miejscowym wychłodzeniem skóry.

Może być stosowana nie tylko do pracy na zewnątrz, jak na przykład w przemyśle budowlanym, ale
również do pracy wewnątrz, na przykład w przemyśle stpożywczym.

Odzież ta nie musi być koniecznie wykonana z materiałów nieprzemakalnych bądź szczelnych na
przesiąkanie wody.

To wymagania opcjonalne do niniejszej normy.

X: Klasa odporności termicznej, Rct
X: Klasa przepuszczalności powietrza, AP
X: / cler wyrobu odzieżowego
X: Klasa odporności na przesiąkanie wody, WP (opcjonalne)

Norma EN ISO 374-5 określa wymagania i metody badań dla rękawic ochronnych w celu ochrony użytkownika przed mikroorganizmami (pleśń i bakterie, ewentualnie wirusy).

Przenikanie pleśni i bakterii (przebadane zgodnie z normą EN374-2): Badanie, za pomocą którego sprawdza się szczelność rękawic pod względem wody i powietrza.

Przenikanie wirusów (przebadane zgodnie z metodą B normy ISO 16604): Proces, który określa odporność na przenikanie patogenów przenoszonych przez krew.

– metoda badania z wykorzystaniem bakteriofagów Phi-X 174.

Rękawica, w zależności od typu, będzie opatrzona następującym piktogramem:

Przykłady zastosowania:

Obszar zastosowania ma decydujące znaczenie, ponieważ w zależności od przeznaczenia rękawica może wymagać połączenia kilku właściwości w celu spełnienia koniecznych wymogów ochrony. Dlatego bardzo ważne jest, aby stosować się do zalecanych obszarów zastosowania i wyników badań laboratoryjnych zawartych w instrukcji obsługi. Zaleca się jednak sprawdzenie, czy rękawice są odpowiednie do zamierzonego zastosowania, poprzez wcześniejsze przeprowadzenie testów, ponieważ warunki pracy mogą różnić się od warunków badania, w zależności od temperatury, ścierności i zniszczenia.

Norma ISO 18889 określa wymagania dotyczące rękawic ochronnych dla osób pracujących przy pestycydach oraz osób mających z nimi kontakt.

Rękawice klasy G1 są zalecane, gdy potencjalne ryzyko narażenia jest stosunkowo niskie. Rękawice nie powinny być stosowane w kontakcie z pestycydami o wysokim stężeniu ani w przypadku zagrożeń mechanicznych. Rękawice klasy G1 są przeważnie jednorazowe.

Rękawice klasy G2 są odpowiednie, gdy potencjalne ryzyko narażenia jest wyższe. Rękawice nadają się do stosowania zarówno z rozcieńczonymi, jak i skoncentrowanymi pestycydami. Rękawice klasy G2 spełniają również minimalne wymagania dotyczące wytrzymałości mechanicznej i dlatego są odpowiednie do czynności wymagających użycia rękawic o minimalnej odporności mechanicznej.

Rękawice klasy GR zapewniają ochronę tylko stronie chwytnej dłoni i przeznaczone są dla pracowników mających ponowny kontakt z suchymi lub częściowo suchymi pozostałościami pestycydów, obecnych na powierzchni rośliny po zastosowaniu pestycydu.

Norma EN16350 określa wymagania dodatkowe dotyczące rękawic ochronnych użytkowanych w obszarach, w których występują lub mogą wystąpić strefy łatwopalne lub zagrożone wybuchem.

Inne właściwości elektrostatyczne można określić za pomocą normy EN1149-1 (rezystywność powierzchniowa materiału) lub EN1149-3 (pomiar zaniku ładunku), ale nie są one wystarczające do oceny rękawic ochronnych pod względem rozpraszania ładunków elektrostatycznych.

Norma EN ISO 10819 określa wymagania dotyczące parametrów tłumienia drgań przez rękawicę. Określa również wymagania dotyczące grubości i jednorodności materiału antywibracyjnego. Należy zwrócić uwagę, że rękawice tego typu mogą zmniejszyć, a nie wyeliminować zagrożenia dla zdrowia związane z narażeniem na wibracje przenoszone na dłonie.

Współczynnik przenoszenia drgań w pasmach częstotliwości jednej trzeciej oktawy od 25 do 200 Hz musi być równy lub mniejszy niż 0,90. Wartość obliczona w pasmach częstotliwości jednej trzeciej oktawy od 200 do 1250 Hz musi być równa lub mniejsza niż 0,60.

Norma określa wymagania i metody badań dla rękawic stosowanych przy spawaniu ręcznym metali, cięciu i technikach pokrewnych. Wyróżnia się dwa typy rękawic spawalniczych: B jeśli wymagana jest dobra wygoda użytkowania (np. spawanie metodą TIG) oraz A dla innych procesów spawalniczych.

Norma określa wymagania dotyczące rękawic ochronnych noszonych w środowisku wytwarzającym promieniowanie jonizujące lub w środowisku zawierającym substancje radioaktywne.

Rękawica chroniąca przed skażeniem promieniotwórczym musi być szczelna zgodnie z EN374-2.

Rękawica chroniąca przed promieniowaniem jonizującym, oprócz szczelności zgodnie z EN374-2, musi zawierać pewną ilość metali ciężkich, takich jak ołów.

Elementy łączące lub składowe systemu. Łącznikiem może być zatrzaśnik lub hak.
Klasa A: łącznik kotwiczący z automatycznym zamknięciem, używany jako element składowy i przeznaczony do połączenia bezpośrednio z właściwym typem kotwiczenia
Klasa B: łącznik podstawowy z automatycznym zamknięciem, używany jako element składowy
Klasa M: łącznik wielofunkcyjny, podstawowy lub zatrzasnik, używany jako element składowy, który można poddać obciążeniu według małej lub dużej osi.
Klasa Q: zatrzasnik do długotrwałego lub stałego zastosowania, z zamknięciem na śrubę. Po całkowitym zakręceniu ta część staje się częścią nośną łącznika.
Klasa T: łącznik krańcowy z automatycznym zamknięciem, przeznaczony do stosowania jako element podsystemu, umożliwiający zamocowanie w taki sposób, aby obciążenie było ustawione we wcześniej ustalonym kierunku.

Część systemu chroniącego przed upadkiem, umożliwiająca zamocowanie urządzenia zatrzymującego upadek do struktury.
Typ A - NIE ŚOI: Urządzenie kotwiczące z jednym lub wieloma stałymi punktami zakotwienia wymagającymi kotwy konstrukcyjnej.
Typ B: Urządzenie kotwiczące z jednym lub wieloma stałymi punktami zakotwienia niewymagającymi kotwy konstrukcyjnej.
Typ C - NIE ŚOI: Urządzenie kotwiczące wykorzystujące elastyczne zabezpieczenie z maksymalnym odchyleniem o 15°.
Typ D - NIE ŚOI: Urządzenie kotwiczące wykorzystujące sztywne zabezpieczenie z maksymalnym odchyleniem o 15°.
Typ E: Urządzenie kotwiczące przeznaczone do stosowania na powierzchniach pochyłych do maksymalnie 5°.

System składający się z ruchomego urządzenia z automatyczną blokadą współpracującego ze swoją sztywną prowadnicą zabezpieczającą (szyna, lina metalowa itd.). System może być uzupełniony amortyzatorem upadku.

System składający się z ruchomego urządzenia z automatyczną blokadą, współpracującego z giętką prowadnicą zabezpieczającą (lina, lina metalowa, itp.). System może być uzupełniony amortyzatorem upadku.

Norma EN ISO374-1 określa wymagania dla rękawic przeznaczonych do ochrony użytkowników przed niebezpiecznymi chemikaliami.

• Przesiąkanie (testowane według normy EN374-2): Rozpylanie powietrza i wody w celu sprawdzenia szczelności przez porowatość, szwy, mikrootwory lub inne niedoskonałości rękawicy.

• Zniszczenie (testowane według normy EN374-4): Określenie wytrzymałości fizycznej materiałów na zniszczenie po stałym kontakcie z niebezpiecznymi substancjami chemicznymi.

• Przenikanie (testowane według normy EN16523): To proces, w którym cząsteczki związku chemicznego przechodzą przez materiał rękawicy ochronnej na skutek ciągłego kontaktu.

Wersja EN ISO normy EN374-1 wprowadza pojęcie 3 typów ochrony przed przenikaniem substancji chemicznych:

- Typ A: Rękawica uzyskuje wskaźnik wytrzymałości na przenikanie równy przynajmniej 2 dla 6 testowanych produktów chemicznych ujętych na liście określonej przez normę.

- Typ B: Rękawica uzyskuje wskaźnik wytrzymałości na przenikanie równy przynajmniej 2 dla 3 testowanych produktów chemicznych ujętych na liście określonej przez normę.

- Typ C: Rękawica uzyskuje wskaźnik wytrzymałości na przenikanie równy przynajmniej 1 dla 1 testowanego produktu chemicznego ujętego na liście określonej przez normę.

Norma referencyjna, której nie można stosować samodzielnie, lecz jedynie w połączeniu z inną normą zawierającą wymagania dotyczące skuteczności ochrony.

• Przestrzegać przepisów dotyczących nieszkodliwości (pH, poziom zawartości chromu VI, itd.).

• Spełniać wymagania dotyczące rozmiarów (patrz tabela).

• Ocenić manualność, oddychalność i komfort.

• Przestrzegać instrukcji odnośnie znakowania, informacji, identyfikacji.

Norma EN511 określa wymagania i metody badań rękawic ochronnych zabezpieczających przed zimnem przekazywanym konwekcyjnie lub za pośrednictwem przewodzenia do -30°C (opcjonalnie do -50°C ). Zimno to może być związane z warunkami klimatycznymi lub z działalnością zawodową.

Przy wyborze rękawic chroniących przed zimnem należy uwzględnić kilka parametrów, takich jak temperatura otoczenia, zdrowie użytkownika, czas ekspozycji, poziom aktywności itp.

System opasujący ciało, przeznaczony do powstrzymywania upadku. Szelki bezpieczeństwa mogą być skonstruowane z taśm, klamer i innych elementów odpowiednio umieszczonych i dopasowanych do ciała osoby tak, aby zatrzymać ją w czasie upadku i bezpośrednio po nim.

System ustalający pozycję przy pracy składa się z elementów (pasa i liny ustalającej pozycję przy pracy), które są połączone ze sobą w taki sposób, aby stworzyć całościowe wyposażenie.

ODZIEŻ OSTRZEGAWCZA O INTENSYWNEJ WIDZIALNOŚCI

Norma określa wymagania dotyczące odzieży ostrzegawczej, która ma za zadanie sygnalizować
wizualnie obecność użytkownika w niebezpiecznych sytuacjach, w każdych warunkach oświetlenia
dziennego i nocnego oraz w światłach reflektorów. Występują trzy klasy odzieży ostrzegawczej.

Każda klasa musi posiadać minimalne powierzchnie materiałów widzialnych wchodzących w skład
odzieży. Im wyższa klasa, tym większa widzialność odzieży:

Oznakowanie:

X : Klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3)

EN ISO 20471  

2
Max. 25x

EN ISO 20471

2 : Klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3)

Max. 25x : oznakowanie opcjonalne, maksymalna dozwolona ilość prań dla danego modelu. Na tym przykładzie należy odczytać: maksymalnie 25 prań (temperatura podana we wskazówkach
konserwacji na etykiecie ubrania).

Norma EN388 odnosi się do wszystkich typów rękawic ochronnych w zakresie oddziaływań fizycznych i mechanicznych w postaci ścierania, przecięcia, rozdzierania i przekłucia. W normie w wersji z 2016 roku pojawiły się nowe, opcjonalne parametry.

Odporność na uderzenia w strefie śródręcza: w przypadku występowania tego parametru pojawi się oznakowanie „P”.

Przykład oznakowania:

4233X P

Przykład oznakowania:

4543D lub 4X43D

Przecięcie ostrzem, 2 metody testów:

EN388 6.2.: niskie lub średnie ryzyko przecięcia. Okrągłe ostrze, na które działa stała siła 5N, przemieszcza się do przodu i do tyłu do momentu, aż próba zostanie przecięta. Mierzona jest liczba wykonanych cykli i na tej podstawie próbce zostaje przypisany odpowiedni poziom.

EN ISO 13997: dla materiałów, które tępią ostrze podczas testu EN388 6.2. i/lub szczególnie odpornych, dla wysokiego ryzyka przecięcia. Proste ostrze wykonuje jedno przesunięcie na 20 mm z siłą 2 N, test zostaje ponowiony z różną siłą tyle razy, ile jest konieczne, aby próbka została przecięta. Próbce zostaje przypisany poziom odpowiadający sile niezbędnej do jej przecięcia. Ta metoda dotyczy głównie sytuacji obarczonych wysokim ryzykiem przecięcia.

ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED DESZCZEM

Norma określa wymagania i metody badań dotyczące materiałów i szwów odzieży chroniącej przed
złymi warunkami pogodowymi (na przykład intensywne opady w postaci deszczu lub śniegu), przed
mgłą i wilgocią.

y : Klasa odporności na przesiąkanie wody (1 do 4), WP

y : Klasa odporności na parowanie (1 do 4), Ret

R : Test słupa wody całej odzieży (opcjonalny)

DEFINICJE

ODPORNOŚĆ TERMICZNA (Rct) W M².K/W:

Mierzy izolację termiczną.

Dzieli się na 4 klasy (od 1 do 4), od najmniej izolacyjnej do najbardziej izolacyjnej.

Im wyższa jest jej wartość, tym wyższy jest poziom izolacji termicznej.

PRZEPUSZCZALNOŚĆ POWIETRZA (AP) W mm/s:

Określa przepuszczalność powietrza dla kompletu ubrania.

Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3) od najmniej szczelnej do najbardziej szczelnej.

PODSTAWOWA WYNIKOWA IZOLACJA TERMICZNA:

Pomiar wykonywany jest na manekinie ruchomym (/cler) .

Współczynnik izolacji termicznej, wyrażany w m2.K/W, pozwala określić optymalną temperaturę
użytkowania odzieży w zależności od aktywności pracownika i jego czasu ekspozycji.

Izolacja termiczna jest mierzona razem z bielizną typu:

• (B) dla zestawów odzieżowych (koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety,
  filcowe pantofle + kamizelka izolująca, kalesony izolujące, rękawice dziane, kominiarka)
• (R) dla wyrobów odzieżowych (koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety,
  filcowe pantofle, bluza, spodnie, koszula, rękawice dziane, kominiarka)
• (C) dostarczaną przez producenta

ODPORNOŚĆ NA PAROWANIE (Ret) W (M².PA)/W:

Mierzy odporność na parowanie, to znaczy mierzy jaką przeszkodę stanowi wyrób dla przepuszczania pary wodnej oraz dla parowania potu na powierzchni skóry. Im wyższa jest odporność wyrobu na parowanie, tym większą przeszkodę stanowi on dla przepuszczania pary wodnej.

Wyrób oddychający wykazuje słabą odporność na parowanie.

Dzieli się na 4 poziomy (1 do 4), od najmniej oddychającego do najbardziej oddychającego.

ODPORNOŚĆ NA PRZESIĄKANIE WODY (WP) W PASKALACH:

Mierzy odporność na przesiąkanie wody z materiału zewnętrznego i ze szwów, pod ciśnieniem wody
rzędu (980+/-50) Pa/min.

Dzieli się na 4 poziomy (1 do 4), od najmniej nieprzemakalnego do najbardziej nieprzemakalnego.

TEST WIEŻY:

Wymagania odnoszące się do odzieży chroniącej przed ciekłymi chemikaliami, z połączeniami
nieprzepuszczającymi cieczy w postaci płynnej (typ 3) lub rozpylonej (typ 4), w tym do wyrobów
odzieżowych zapewniających tylko częściową ochronę ciała (typy PB [3] i PB [4]).

Norma określa minimalne wymagania w odniesieniu do następujących typów odzieży, krótkiego lub
wielokrotnego użytkowania, chroniącej przed chemikaliami:

- Odzież chroniąca całe ciało, wyposażona w połączenia nieprzepuszczające cieczy (typ 3: odzież
szczelna na ciecz w postaci płynnej);
- Odzież chroniąca całe ciało wyposażona w połączenia nieprzepuszczające cieczy w postaci rozpylonej (typ 4: odzież szczelna na ciecz w postaci rozpylonej).

a - Dla środków ochronnych osłaniających tylko niektóre części ciała (korpus, ręce, nogi), niezbędne są jedynie wymagania szczegółowe dla materiałów wchodzących w skład odzieży (typ 6, 4 i 3).

OCHRONA PODCZAS SPAWANIA I W PROCESACH POKREWNYCH

Norma określa wymagania szczegółowe dla odzieży ochronnej stosowanej przez osoby zatrudnione
przy spawaniu i czynnościach podobnego typu i o podobnym poziomie ryzyka.

Ten typ odzieży przeznaczony jest do ochrony użytkownika przed odpryskami stopionego metalu,
oparzeniem podczas krótkotrwałego kontaktu z płomieniem, promieniowaniem cieplnym oraz
promieniowaniem ultrafioletowym. Odzież przeznaczona jest do noszenia w temperaturze otoczenia
w sposób ciągły przez 8 godzin.

MAIVE2
	EN ISO 11611
	A, A2 Klasa 1